Role: Author

Zabel Asadour

Zabel Khanjian, later Zabel Asadour, was born on July 23, 1863 in Scutari, a suburb of Constantinople, and educated in local French and Armenian schools. In 1879 when she was 16 years old, she joined with eight school friends to form the National Armenian Women’s Union which helped to establish girls’ schools and orphanages in the Armenian provinces. She became a well-known teacher and proponent of education, publishing with her husband, Hrand Asadour, a series of highly acclaimed Armenian language and literature textbooks. She also wrote journalism, fiction, and poetry under various pen-names including “Sybil,” “Anahit,” and “Miss Alice.” Her publications included novels such as True Feminism and A Girl’s Heart; a short story collection, Women’s Souls; and a volume of poetry, Reflections. The composition dates of her plays are uncertain. She died on June 19, 1934. Four years later, Hairenik Press in Boston published the Armenian version of her play The Bride, a lively comedy about a bride from the country who moves into her husband’s comfortable home in the big city but refuses to accept the traditional posture of submission to her mother-in-law’s authority. The Bride was first performed in English in 1986 at the Diocese of the Armenian Church in New York.

Zabel Yessayan

ZABEL YESSAYAN (1878-1943) is recognized today as one of the greatest writers in Western Armenian literature. From her earliest years until her tragic death, Yessayan championed social justice and women’s rights. Even as a young woman, she fought against the injustices she saw at school, refused to accept the restrictions placed on girls in her community, and demonstrated a fierce determination to succeed in the literary world at a time when few women were allowed entry. Yessayan authored several novels, short stories, newspaper articles, and an eyewitness account of the aftermath of the 1909 massacres of the Armenians in Adana.

ԶապԷլ Եսայեան, բուն անունով Զապէլ Յովհաննէսեան, ծնած է 1878ին Սկիւտար: Նախակրթութիւնը ստացած է իր ծննդավայրի Ս. Խաչ Վարժարանին մէջ: Տասնեօթ տարեկանին գացած է Փարիզ եւ հետեւած Սորպոնի գրականութեան դասընթացքին: Հոն ամուսնացած է նկարիչ Տիգրան Եսայեանի հետ: Գրական իր նախափորձերը կատարած է Արշակ Չօպանեանի «Ծաղիկ» եւ «Անահիտ» թերթերուն մէջ: Փրկուած է Մեծ Եղեռնէն, փախչելով Պուլկարիա եւ անկէ անցնելով Կովկաս, ուր տարած է հանրային եւ ազգային կեանքը շահագրգռող աշխատանք: 1920էն ետք անցած է Եւրոպա: Ազգային գործունէութեան առընթեր զբաղած է նաեւ գաղթականներու եւ որբերու տեղաւորման հարցերով: 1927ին կ’այցելէ խորհրդային Հայաստան եւ Փարիզ վերադարձին կը հրատարակէ Պրոմէթէոս Ազատագրուած հատորը:

1933ին կը տեղափոխուի Երեւան եւ հոն կը շարունակէ իր գրական գործունէութիւնը: Կը դառնայ պետական համալսարանի դասախօս, աւանդելով Արեւմտեան երկիրներու գրականութեանց պատմութիւն: 1937ին կը դառնայ Ստանիլեան հալածանքներու զոհ, կ’աքսորուի եւ կը մեռնի 1943ին Սիպիրիոյ մէջ:

Zahrad

Zahrad (born Zareh Yaldizciyan, 1924–2007) was one of the most renowned and beloved Istanbul-Armenian poets of the 20th century. Born and active in Istanbul, he attended the Mkhitarist school. Zahrad revolutionized Western Armenian poetry by abandoning traditional metrics and introducing free verse and simple, everyday language into his work. The central figure of his lyricism is the ordinary, everyday man (such as his famous character “Kiko”), and his works are characterized by subtle irony and deep humanitarianism. Author of numerous collections, his poems have been translated into more than twenty world languages.

Զահրատը (իսկական անունով՝ Զարեհ Եալտըզճեան, 1924–2007) 20-րդ դարու պոլսահայ ամենանշանաւոր եւ սիրուած բանաստեղծներէն է։ Ան ծնած եւ ստեղծագործած է Իսթանպուլի մէջ, ուր յաճախած է Մխիթարեան վարժարան։ Զահրատ յեղաշրջեց արեւմտահայ պոեզիան՝ հրաժարելով աւանդական տաղաչափութենէն եւ իր գործերուն մէջ ներմուծելով ազատ չափն ու պարզ, առօրեայ լեզուն։ Իր քնարերգութեան կեդրոնական կերպարը սովորական, փոքր մարդն է (ինչպէս իր յայտնի «Կիկօ»ն), իսկ անոր գործերը յատկանշուած են նուրբ հեգնանքով ու խոր մարդասիրութեամբ։ Հեղինակ է բազմաթիւ ժողովածուներու, եւ իր բանաստեղծութիւնները թարգմանուած են աշխարհի աւելի քան քսան լեզուներու։

Zani Shahinian-Mesrobian

Zani Shahinian-Mesrobian is a well-known Diaspora Armenian children’s author, educator, and prose writer whose literary works are dedicated to the Armenian upbringing of children and the preservation of Western Armenian. She is especially recognized for her popular “Varag” children’s story and book series, which includes the volumes Varag Visits Armenia, Varag Goes to School, Varag’s New Year Wish, and Children of the Same World. In her works, Shahinian-Mesrobian conveys the significance of patriotism, family values, Armenian traditions, and holidays to children using simple, picturesque, and engaging language, making her beloved by the new generation of Diaspora Armenians.

Զանի Շահինեան-Մեսրոպեան սփիւռքահայ ծանօթ մանկագիր, կրթական մշակ եւ արձակագիր է, որուն գրական ստեղծագործութիւնները նուիրուած են մանուկներու հայեցի դաստիարակութեան եւ արեւմտահայերէնի պահպանման։ Ան յատկապէս ճանչցուած է իր հանրայայտ «Վարագ» մանկական պատմուածքներու եւ գրքերու շարքով, որոնցմէ են՝ «Վարագը կ՚այցելէ Հայաստան», «Վարագը դպրոց կ՚երթայ», «Վարագին կաղանդի մաղթանքը» եւ «Միեւնոյն աշխարհի մանուկներ» հատորները։ Իր գործերուն մէջ Շահինեան-Մեսրոպեան պարզ, պատկերաւոր ու գրաւիչ լեզուով մանուկներուն կը փոխանցէ հայրենասիրութեան, ընտանեկան արժէքներու, հայկական աւանդութիւններու եւ տօներու խորհուրդը՝ սիրելի դառնալով սփիւռքահայ նոր սերունդին համար։