Role: Author

Vardges Petrosyan

Vardges Petrosyan (1932–1994) was a well-known Armenian prose writer, publicist, and public figure. He graduated from Yerevan State University and for many years led Garun magazine and the Writers’ Union of Armenia. Petrosyan’s works, including his famous pieces Years Lived and Unlived, The Solitary Walnut Tree, and The Last Teacher, address the psychological challenges of youth, moral values, and national memory. In 1994, he was assassinated in Yerevan, an event that caused a great shock across the country.

Վարդգես Պետրոսյանը (1932–1994) ճանաչված հայ արձակագիր, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ է։ Ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը, երկար տարիներ ղեկավարել է «Գարուն» ամսագիրն ու Հայաստանի գրողների միությունը։ Պետրոսյանի ստեղծագործությունները, որոնցից հայտնի են «Ապրած և չապրած տարիներ», «Մենավոր ընկուզենին» և «Վերջին ուսուցիչը» գործերը, արծարծում են երիտասարդության հոգեբանական խնդիրները, բարոյական արժեքներն ու ազգային հիշողությունը։ 1994 թվականին նա սպանվել է Երևանում, ինչը մեծ ցնցում է առաջացրել երկրում։

Vardan Aygektsi

Vardan Aygektsi (died 1250) was a prominent medieval Armenian theologian, chronicler, and fabulist. He lived and worked in the Aygek Monastery of Cilician Armenia, from which he took his name. Although he authored important theological works (such as The Root of Faith), he achieved great fame through his moralistic fables, which he used to criticize social vices and injustice. His witty and sharp animal stories were later compiled into the famous anthology Aghvesagirq (The Book of the Fox), which was first published in 1668 in Amsterdam.

Վարդան Այգեկցին (մահ. 1250 թ.) միջնադարյան հայ նշանավոր աստվածաբան, մատենագիր և առակագիր է: Նա ստեղծագործել է Կիլիկյան Հայաստանի Այգեկ վանքում, որտեղից էլ ստացել է իր անունը: Թեև նա հեղինակել է դավանաբանական կարևոր երկեր (օրինակ՝ «Արմատ հավատո»), նրան մեծ հռչակ են բերել իր բարոյախրատական առակները, որոնցով նա քննադատում էր սոցիալական արատներն ու անարդարությունը: Նրա սրամիտ և դիպուկ կենդանական պատմությունները հետագայում ամփոփվեցին հանրահայտ «Աղվեսագիրք» ժողովածուի մեջ, որն առաջին անգամ տպագրվեց 1668 թվականին Ամստերդամում: