Pavstos Buzand was a 5th-century Armenian historian whose work Epic Histories chronicles 4th-century Armenian history (from roughly 331 to 387 AD), spanning from King Khosrov Kotak’s reign to the nation’s first partition between Persia and Rome. Little is known about his life, and his nickname “Buzand” is interpreted either as being educated in Byzantium or simply meaning “storyteller.” His writing stands out for its vivid, epic, and dramatic style, placing a special emphasis on glorifying the heroic deeds and struggles of the Mamikonian military commanders.
Փավստոս Բուզանդը 5-րդ դարի հայ պատմագիր է, ում «Պատմություն Հայոց» երկը ներկայացնում է 4-րդ դարի Հայաստանի պատմությունը (331–387 թթ.)՝ Խոսրով Կոտակ թագավորից մինչև երկրի առաջին բաժանումը պարսիկների և հռոմեացիների միջև: Նրա կյանքի մասին քիչ բան է հայտնի, իսկ «Բուզանդ» անունը մեկնաբանվում է որպես Բյուզանդիայում կրթված կամ պարզապես «զրուցաբան»։ Բուզանդի աշխատությունը աչքի է ընկնում իր վիպական, դրամատիկ ոճով և առանձնահատուկ փառաբանում է Մամիկոնյան սպարապետների հերոսական կերպարներն ու պայքարը։
