Bagrat Ulubabyan (1925–2001) was a prominent Armenian historian, novelist, and public figure dedicated to documenting the history and cultural heritage of Nagorno-Karabakh (Artsakh). Born in the village of Mushkapat, he spent his early career as a local writer, journalist, and head of the regional writers’ union before his political activism for the unification of Karabakh with Armenia forced him to relocate to Yerevan in 1968. In Yerevan, he served as a senior researcher at the Institute of History of the Armenian Academy of Sciences, publishing foundational academic texts such as The Principality of Khachen and A History of Artsakh to substantiate the continuous medieval presence of Armenians in the region using empirical archival evidence. An accomplished literary figure as well, Ulubabyan seamlessly blended rigorous historical research with fiction in acclaimed novels like Sardarapat, cementing his legacy as a vital defender of Armenian national consciousness and historical truth.
Բագրատ Ուլուբաբյանը (1925–2001) հայ նշանավոր պատմաբան, գրող և հասարակական գործիչ էր, ով իր կյանքը նվիրեց Լեռնային Ղարաբաղի (Արցախի) պատմության և մշակութային ժառանգության վավերագրմանը։ Ծնվելով Մուշկապատ գյուղում՝ նա իր կարիերայի վաղ շրջանն անցկացրեց որպես տեղի գրող, լրագրող և մարզային գրողների միության ղեկավար, մինչև Ղարաբաղը Հայաստանի հետ վերամիավորելու իր քաղաքական ակտիվության պատճառով 1968 թվականին ստիպված եղավ տեղափոխվել Երևան։ Երևանում նա աշխատեց որպես Հայաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Պատմության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող՝ հրատարակելով այնպիսի հիմնարար ակադեմիական աշխատություններ, ինչպիսիք են Խաչենի իշխանությունը և Արցախի պատմությունը՝ արխիվային փաստացի ապացույցներով հիմնավորելով տարածաշրջանում հայերի միջնադարյան անընդմեջ ներկայությունը։ Լինելով նաև տաղանդավոր գրական գործիչ՝ Ուլուբաբյանն անթերի կերպով համադրեց խորը պատմական հետազոտությունը գեղարվեստական արձակի հետ այնպիսի ճանաչված վեպերում, ինչպիսին է Սարդարապատը՝ ամրապնդելով իր ժառանգությունը որպես հայ ազգային ինքնագիտակցության և պատմական ճշմարտության կարևոր պաշտպան։
