Toros Roslin (c. 1210–1270) was the most prominent Armenian manuscript illuminator and scribe of the High Middle Ages, widely regarded as the master of the Cilician school of miniature painting. Active primarily between 1256 and 1268 at the renowned scriptorium of Hromkla, he worked under the high-level patronage of Catholicos Constantine I and King Het’um I. Roslin fundamentally revolutionized Armenian book art by introducing an unprecedented level of emotional expressiveness, lifelike physical proportions, and delicate color harmonies. His seven surviving signed masterpieces—including the iconic Zeytun Gospels and Malatia Gospels—showcase a profound narrative depth that seamlessly fused centuries-old national traditions with contemporary Byzantine and Western European iconographical influences.
Թորոս Ռոսլինը (մոտ 1210–1270) Բարձր Միջնադարի հայ ամենանշանավոր մանրանկարիչն ու գրիչն էր, ով համատարած ճանաչված է որպես Կիլիկյան մանրանկարչության դպրոցի անգերազանցելի վարպետ: Նա հիմնականում ստեղծագործել է 1256-1268 թվականներին Հռոմկլայի հռչակավոր գրատանը՝ գործելով Կոնստանտին Ա Բարձրբերդցի կաթողիկոսի և Հեթում Ա թագավորի բարձր հովանավորության ներքո: Ռոսլինը հիմնովին հեղաշրջեց հայկական գրքարվեստը՝ ներմուծելով հուզական արտահայտչականության նոր մակարդակ, կենդանի ու իրական ֆիզիկական համամասնություններ և նուրբ գունային ներդաշնակություն: Նրանից պահպանված յոթ ստորագրված գլուխգործոցները, այդ թվում՝ նշանավոր Զեյթունի Ավետարանը և Մալաթիայի Ավետարանը, ի ցույց են դնում պատմողական խորը բովանդակություն, որն անթերի կերպով միախառնում էր բազմադարյան ազգային ավանդույթները ժամանակակից բյուզանդական և արևմտաեվրոպական պատկերագրական ազդեցությունների հետ:
